مقدمه
رتینوپاتی دیابتی یکی از شایع‌ترین عوارض چشمی بیماری دیابت است که می‌تواند باعث کاهش شدید بینایی و نابینایی شود. افزایش طولانی مدت قند خون باعث آسیب به مویرگ‌های ظریف شبکیه می‌شود، لایه‌ای حساس در پشت چشم که مسئول تبدیل نور به پیام‌های عصبی است.
طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، تقریبا ۳۰ تا ۴۰ درصد افراد مبتلا به دیابت درجاتی از رتینوپاتی را تجربه می‌کنند. تشخیص زودهنگام، کنترل دقیق قند خون، فشار خون و چربی‌ها، و معاینات منظم چشم می‌تواند به طور قابل توجهی از پیشرفت این بیماری جلوگیری کند.
متن انگلیسی
Diabetic retinopathy is the most common cause of vision loss among people with diabetes and a leading cause of blindness among working-age adults.
منبع نقل قولترجمه فارسی
رتینوپاتی دیابتی شایع‌ترین علت کاهش بینایی در افراد مبتلا به دیابت است و یکی از علل اصلی نابینایی در بزرگسالان در سنین کاری به شمار می‌آید.
رتینوپاتی دیابتی چیست؟
رتینوپاتی دیابتی (Diabetic Retinopathy) نوعی آسیب شبکیه است که بر اثر افزایش طولانی مدت قند خون ایجاد می‌شود. شبکیه مسئول تبدیل نور به سیگنال‌های عصبی است و آسیب به عروق کوچک آن می‌تواند باعث تاری دید، دیدن لکه‌های شناور، و کاهش شدید بینایی شود.
با پیشرفت بیماری، رگ‌های خونی غیرطبیعی در شبکیه شکل می‌گیرند که شکننده هستند و ممکن است خونریزی کنند. به این وضعیت رتینوپاتی تکثیری(پرولیفراتیو) گفته می‌شود و در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به جداشدگی شبکیه و نابینایی شود.
